| تبليغات | X |
بازماندگان پير شاليار، زمستان و بهار امسال هم سالگرد ازدواج او را پس از 1020 سال،جشن مي گيرند. اين مراسم 12 بهمن در اورامان کردستان برگزار مي شود. جشن پير شاليار مراسمي بسيار كهن و اساطيري است و مردم عقيده دارند پيرشاليار بيمارانشان را شفا مي دهند.
سالگرد عروسي زوج ها شايد روزي فراموش شود اما بازماندگان پيرشاليار که تباري كرد و مذهبي زرتشتي داشت، پس از 1020 سال، هر زمستان و بهار سالگرد ازدواجش را جشن مي گيرند.
امسال هم مردم براي ديدن اين مراسم 12 بهمن رهسپار اورامان در جنوب غربي کردستان مي شوند. هوا سرد است و برفي، اما تغييري در برنامه ايجاد نشده است.
اوراماني ها پشت بام و حياطشان يكي است. روستايي با قدمت چند صد ساله، با يادگارهاي زرتشتي و پير شاليارش.
پير شاليار اوراماني ها مغي است كه دين زرتشت را تبليغ مي كرد. او پسر جاماسب بود كه با دختر پادشاه بخارا ازدواج كرد.
پير هاي زيادي در اورامات زندگي مي كردند. ازجمله بابا حيراني، پير رستم و پير زرين.
جشن عروسي پير شاليار (شهريار) مراسمي بسيار كهن و اساطيري است. مردم عقيده دارند پيرشاليار بيمارانشان را شفا مي دهند.
چله كوچك كه آغاز مي شود اوراماني ها هم خود را براي جشن سه مرحله اي و سه هفتگي پير شاليار آماده مي كنند. اولين هفته بهمنماه است و وقت فرستادن گردوهاي چيده شده باغ پير شاليار، براي اهالي است. به اين ترتيب اهالي از شروع مراسم با خبر ميشوند.
شب چهارشنبه بعد است و دومين مرحله مراسم. بچههاي روستا پيش از طلوع آفتاب به پشت بام آمده اند. اشعار را مي خوانند هدايايي از اهالي مي گيرند. خبر از برآمدن خورشيد و آغاز مراسم قرباني است. با طلوع اولين اشعه آفتاب، نوبت ذبح گوسفندان و گاوهاي قرباني در بين اهالي. شب همه مردان در خانه پير جمع شده، گروه گروه در جايگاه مخصوص طايفه خود نشسته اند و براي تبرك رشته تسبيح چوبين دانه درشت و تخت گيوه به جاي مانده از پير را ميبوسند. مراسم نواختن دف و گفتن ذكر آغازشده است.
سومين جمعه بهمنماه فرا رسيده. مردان نانهايي را كه به شكل قرصهاي طلايي رنگ از آرد گندم و مغز بادام كوبيده تهيه و با گياهان خشك چون ريحان و سياهدانه تزيين شده است، بر سر مزار پير شاليار ميبرند و پس از جمع شدن بر سر مزار پير، نانها را روي هم ميريزند و آنها را خرد كردهو با ماست بين حاضران تقسيم ميكنند. در اين مراسم كتاب مغرقه الپيرشاليان و تسبيح و كلاه او را به بيگانگان نمي دهند و تنها دست به دست مردم روستا كه به آداب دين زرتشتي واردند مي چرخد.
كلمات كتابش ضربالمثل اوراماني هاست.
هر سال در دومين هفته ارديبهشت، اهالي اورامان و رستاهاي مجاور به رسم تبرك و براي شفاي بيماران قطعهاي از تخته سنگ كنار مزار پير شاليار را ميكنند و با خود ميبرند و بر اين باورند كه كرامت و پير شاليار باعث تبرك اين سنگ شده و هر سال دوباره سبز خواهد شد.
پير شاليار هم زمان با جشن سده بر پا ميشود و يادگار روزگار پرستش مهر در اين سامان است. مراسمي كه در آن ايزد مهر بركت بخشنده را در چهلمين روز زايشش، در آن هنگام كه زمين آغاز به دم زدن مي كند و گوسفندان بار بر زمين مينهند، ميستايد و با ريختن خون قرباني ياد ايزد حامي دهقانان و توليدكنندگان را كه با كشتن گاو باعث بركت كشت و دام و روييدن رستني و گياهان سودمند و خرمي و شادي ما در زمين ميگردد، گرامي ميدارد و پيروان او در مهرابههاي باستاني بقاياي متبرك را كه در شمعدان سنگي است بر سكوهاي چوبي پاس ميدارند.