اصولا" پذیرش یک غیر زرتشتی زاده به دین زرتشتی از دیدگاه لایه های محافظه کار جامعه پارسیان هند بزرگترین گناه محسوب می شود.من خودم به شخصه با چند تن از موبدان پارسی که به ایران سفر کرده بودند در این مورد ر سال 1376 صحبت کردم همگی آنها متفق القول بر این سخن پافشاری داشتند.اما حساب موبدان روشن فکری چون تاراپوروالا و دستور بزرگ انوشیروان دهالا را باید از این خشک مغزان جدا کرد افرادی که معتقد بودند دین زرتشتی یک دین جهانی برای کل بشریت است و می بایست آن را به جهانیان صادر کرد و هیچ مالکیتی بر آن از سوی گروهی قوم پرست و یا نژاد پرست متصور نیست.

مانند همان کوته فکران نیز در ایران بسیارند روانشاد موبد اردشیر آذرگشسب از دست این خرافات پرستان و کوته نظران همواره غم گین و دل شکسته بود براستی شاید اگر حرکت های شجاعانه موبد رشید شهمردان در سدره پوش کردن گروه زیادی از مسلمان زاده ها در دهه 20 و30و40 شمسی نبود.روحیه روشنفکرانه و نوشتارهای شجاعانه سه موبد آزاد اندیش اردشیر و فیروز آذرگشسب و رستم شهزادی نبود تفاوتی نمی توان بین لایه دینی خشک فکر پارسیان هند و زرتشتیان ایران قائل بود در نهایت تاصف امروز کنکاش موبدان در دست پوسیده ترین لایه های خشک فکر موبدان قرار گرفته و من به عینه شاهدم که گروه بسیاری از موبدان آزاد اندیش و دانشمند چون دکتر رستم وحیدی ،کامران لریان، فرزین فرخمنش،مهربان پولادی،بهزاد نیکدین و... هیچ گونه سهمی در تصمیم گیری های کنکاش ندارند.

حقیقتا" هیچ کس در امروز روز به اندازه دکتر علی اکبر جعفری پیام زرتشت را درک نکرده است و هیچ کس هم به اندازه دکتر علی اکبر جعفری در گسترش این دین در جهان نکوشیده است مقام موبد موبدان براستی شایسته نام اوست نه چند دستار بند نژاد پرست.

وبلاگم با متن سخنرانی این پاکمرد بروز رسانی شده:

http://azarpad.persianblog.ir