| تبليغات | X |
بازماندگان پير شاليار، زمستان و بهار امسال هم سالگرد ازدواج او را پس از 1020 سال،جشن مي گيرند. اين مراسم 12 بهمن در اورامان کردستان برگزار مي شود. جشن پير شاليار مراسمي بسيار كهن و اساطيري است و مردم عقيده دارند پيرشاليار بيمارانشان را شفا مي دهند.
سالگرد عروسي زوج ها شايد روزي فراموش شود اما بازماندگان پيرشاليار که تباري كرد و مذهبي زرتشتي داشت، پس از 1020 سال، هر زمستان و بهار سالگرد ازدواجش را جشن مي گيرند.
امسال هم مردم براي ديدن اين مراسم 12 بهمن رهسپار اورامان در جنوب غربي کردستان مي شوند. هوا سرد است و برفي، اما تغييري در برنامه ايجاد نشده است.
اوراماني ها پشت بام و حياطشان يكي است. روستايي با قدمت چند صد ساله، با يادگارهاي زرتشتي و پير شاليارش.
پير شاليار اوراماني ها مغي است كه دين زرتشت را تبليغ مي كرد. او پسر جاماسب بود كه با دختر پادشاه بخارا ازدواج كرد.
پير هاي زيادي در اورامات زندگي مي كردند. ازجمله بابا حيراني، پير رستم و پير زرين.
جشن عروسي پير شاليار (شهريار) مراسمي بسيار كهن و اساطيري است. مردم عقيده دارند پيرشاليار بيمارانشان را شفا مي دهند.
چله كوچك كه آغاز مي شود اوراماني ها هم خود را براي جشن سه مرحله اي و سه هفتگي پير شاليار آماده مي كنند. اولين هفته بهمنماه است و وقت فرستادن گردوهاي چيده شده باغ پير شاليار، براي اهالي است. به اين ترتيب اهالي از شروع مراسم با خبر ميشوند.
شب چهارشنبه بعد است و دومين مرحله مراسم. بچههاي روستا پيش از طلوع آفتاب به پشت بام آمده اند. اشعار را مي خوانند هدايايي از اهالي مي گيرند. خبر از برآمدن خورشيد و آغاز مراسم قرباني است. با طلوع اولين اشعه آفتاب، نوبت ذبح گوسفندان و گاوهاي قرباني در بين اهالي. شب همه مردان در خانه پير جمع شده، گروه گروه در جايگاه مخصوص طايفه خود نشسته اند و براي تبرك رشته تسبيح چوبين دانه درشت و تخت گيوه به جاي مانده از پير را ميبوسند. مراسم نواختن دف و گفتن ذكر آغازشده است.
سومين جمعه بهمنماه فرا رسيده. مردان نانهايي را كه به شكل قرصهاي طلايي رنگ از آرد گندم و مغز بادام كوبيده تهيه و با گياهان خشك چون ريحان و سياهدانه تزيين شده است، بر سر مزار پير شاليار ميبرند و پس از جمع شدن بر سر مزار پير، نانها را روي هم ميريزند و آنها را خرد كردهو با ماست بين حاضران تقسيم ميكنند. در اين مراسم كتاب مغرقه الپيرشاليان و تسبيح و كلاه او را به بيگانگان نمي دهند و تنها دست به دست مردم روستا كه به آداب دين زرتشتي واردند مي چرخد.
كلمات كتابش ضربالمثل اوراماني هاست.
هر سال در دومين هفته ارديبهشت، اهالي اورامان و رستاهاي مجاور به رسم تبرك و براي شفاي بيماران قطعهاي از تخته سنگ كنار مزار پير شاليار را ميكنند و با خود ميبرند و بر اين باورند كه كرامت و پير شاليار باعث تبرك اين سنگ شده و هر سال دوباره سبز خواهد شد.
پير شاليار هم زمان با جشن سده بر پا ميشود و يادگار روزگار پرستش مهر در اين سامان است. مراسمي كه در آن ايزد مهر بركت بخشنده را در چهلمين روز زايشش، در آن هنگام كه زمين آغاز به دم زدن مي كند و گوسفندان بار بر زمين مينهند، ميستايد و با ريختن خون قرباني ياد ايزد حامي دهقانان و توليدكنندگان را كه با كشتن گاو باعث بركت كشت و دام و روييدن رستني و گياهان سودمند و خرمي و شادي ما در زمين ميگردد، گرامي ميدارد و پيروان او در مهرابههاي باستاني بقاياي متبرك را كه در شمعدان سنگي است بر سكوهاي چوبي پاس ميدارند.
يکشنبه سيزده ارديبهشت ماه ساعت پنج و نيم پسين بنياد فرهنگي جمشيد
سخنراني پيرامون تاريخچه ترجمه گاتها در ايران و تکنيک هاي رايج در ترجمه گاتها در جهان
سخنران: فريد شوليزاده
آدرس: خيابان کريمخان زند خيابان خردمند شمالی کوچه ششم پلاک 2 بنياد فرهنگی زرتشتيان
ورود برای عموم آزاد است
پژوهشی در دیانت ایزدیان
(نشان ملک طاووس، نماد دیانت ایزدی)
نگارش و گردآوری:فرید شولیزاده
قرنهاست که در سرزمین های شمالی میان رودان،در منطقه ای کوهستانی،سرد و صعب العبور با قله هایی بلند و برف گرفته و دره هایی عمیق و پر آب،مردمانی کُرد زبان با دیانتی خاص،در انزوا و تنهای مطلق روزگار می گذرانند.آنان چنان از تحولات بشری بدور افتاده اند،که در این هزاره ها هیچ مذهب و مرامی موفق نشده است این مردمان بدوی و کوه نشین را در احاطه ی کامل خود در آورد و ایشان هنوز هم قرنهاست که سرگرم به کشاورزی و دامپروری،در سایه ی آیین اسطوره ای نیاکانشان،روزگار می گذرانند...
ادامه این پژوهش را در تارنگار دوست گرامی من فرید شولیزاده بخوانید...
http://www.zartosht.cov.ir
دوستان اَرديبهشت گان خجسته باد.
آتش آدريان (يزد،تهران و کرمان) مس و نو گرديد...
پيروز باد آتش وَرَهرام
پيروز باد خروه اويژه وه دين
جشن اَردی بهشتگان در اَردی بهشت روز از اردی بهشت ماه است که نام روز و ماه با هم برابر افتاده است .مطابق گاهنمای قديم که هر ماه سی روز بوده اين جشن در سوم اردی بهشت می باشد ولی مطابق تقويم کنونی که شش ماه اول سال را ۳۱ روز حساب کرده و يک روز به فروردين ماه افزوده اند جشن ارديبهشتگان در دوم ارديبهشت واقع می شود . در اين جشن شهرياران بار عام می دادند و موبد موبدان آيينی را که مرسوم بوده در حضور پادشاه برگزار می کرد و همه را اندرز می گفت.سران هر گروه به پادشاه معرفی می شدند و هنرمندان مورد مرحمت واقع می گرديدند و بدريافت پاداش افتخار حاصل می کردند .اين روز به فرشته مقدس ارديبهشت تعلق دارد که مظهر پاکی و راستی و درستی و نماينده آيين ايزدی و نگهبانی آتشها با اوست .معمولا بايد در اين روز ارديبهشت يشت خوانده شود و به آتش توجه گردد .و به خاطر مقام و مرتبه ارديبهشت امشاسپند اين جشن به نام اوست و نظر به همان صفات و کمالات است که ايرانيان قديم اين روز را جشن می گرفتند و خود را برای قبول صفات اين فرشته مقدس آماده می ساختند .جشن ارديبهشت گان همان عيد گل است که در ميان ساير ملتها با تجليل فراوان بر پا می شود .ابوريحان در باره اين جشن می نويسد: ((ارديبهشت ماه؛روز سوم آن اردی بهشت است و آن عيدی است که ارديبهشتگان نام دارد برای اينکه هر دو نام با هم متفق شده.اردی بهشت به معنی بهترين راستی است ؛بعضی گفته اند بمعنای منتهای خير و خوبی است . ارديبهشت فرشته آتش و نور است و اين دو با او مناسبت دارد و خداوند او را به اين کار موکل کرده و نيز ماموريت داده است علل و امراض را بياری ادويه و اغذيه زائل کندو صدق را از کذب و حق را از باطل تميز دهد .))اينکه ابوريحان فرشته ارديبهشت را تميز دهنده راست و دروغ و حق و باطل تشخيص داده برای اينست که اين فرشته همانطور که گفته شد نماينده راستی و درستی است . بنابراين هر کس از او پيروی نمايد معلوم می شود در راه راست و حق است و هر کس از او دوری کند و از صفات او بی بهره باشد مسلم است که در راه باطل دروغ است.