گزارش نشست نخست کارگاه آموزشی تاریخ ایران باستان

"تاریخ ایران از آغاز تمدن ایرانی تا پایان دوران ساسانی"

نشست نخست کارگاه آموزشی تاریخ ایران باستان پنج شنبه این هفته در بنیاد جمشید برگزار شد. قرار است در این دوره که کار خود را با سخنرانی استاد ثاقب فر جامعه شناس و مترجم آثار تاریخی، با عنوان پیش گفتاری برفلسفه تاریخ آغاز نمود، خلاصه ای از تاریخ ایران باستان بیان گردد.
در این نشست استاد با اشاره به موضوع گزینش شده برای کلاس بیان داشت که برای نگاه به یک برهه تاریخی، باید واقع بینی را سرلوحه کار قرارداد. ایشان سپس اضافه کردند که حقیقت همواره چیزی جدای واقعیت موجود بوده وآنچه به عنوان راستی از آن یاد میکنیم آن است که حقیقت را همواره، حتا زمانی که با واقعیتهای موجود تاریخی گذشته که مورد پذیرش و احترام ما هستند همخوانی ندارد، سرلوحه کار قرار دهیم .
ایشان در ادامه با تبیین مفهوم ایدئولوژی در معنای کهن و نوین آن، ملتها را پویا از ایدئولوژیهاشان خواند و تاکید کرد، مانند هر مفهومی این معنا نیز میتواند کاربردی سودمند یا ویرانگر بیابد و بر ماست که در راستای رسالتی که برای زنده نگاهداشتن فرهنگ این مرز وبوم بر دوش حس میکنیم با تکیه بر مفهوم راستینی از ایدئولوژی به عنوان پیوند محکمی که نگاهدارنده هویت و همبستگی یک ملت است آن را در حد میانه پاس داریم.

استاد ثاقب فر با اشاره به نظر پاره ای از نویسندگان غربی به تاریخ ایران گفت در ترجمه های سالهای اخیر بیننده آنم که بسیاری منابع غربی به کوتاهی و غرض ورزیهای خود در نگاشته هایشان از تاریخ ایران اعتراف کرده اند. اما همچنین بر آنم که ما نیز برای پرداختن به تاریخمان باید تا حد ممکن از اسناد دست اول و با نگاهی بی طرفانه به پا خیزیم.
ایشان در پایان سخنان خود با اشاره به واژه تقریبا نوین ناسیونالیسم آن را در معنای نو برخاسته از اندیشه همبستگی ملتها پس از انقلاب فرانسه و انقلابهای دیگر سده نوزدهم دانست و افزود؛ گرچه این واژه که ترجمه آن را ملت گرایی یا میهن پرستی دانسته اند در ادبیات اندیشه سیاسی تاریخچه نسبتا جدیدی دارد، اما مفهوم آن در ایران به هزاره ها پیش بر میگردد و میتوان آن را در شاهنامه و حتا در سنگ نگاره های پیشین جست.

استاد افزودند جوانان امروز از آگاهی فوق العاده ای نسبت به نسلهای پیشین برخوردارند و همین آگاهی نوید یک دگرگونی رو به بالای فرهنگی را به کشور میدهد. امیدوارم که جوانان با اینهمه هوش و علاقه، اشتباهات نسلهای پیشین را تکرار نکنند و نیز با آگاهی بیشتر، از اندیشه های ناامید کننده هزاره ای که متاسفانه در تاریخ ما رواج زیادی داشته و سبب بسیاری شکستهای ما در طول تاریخ بوده دست برداشته و با حسن نیت در راه شناختن و شناساندن ایران زمین بکوشند.
گفتنی است نشستهای آموزش تاریخ ایران باستان زین پس روزهای پنجشنبه ساعت 16 تا 18 در بنیاد جمشید ادامه خواهند یافت.

روابط عمومی گروه تاریخ

 
بنیاد جمشید : خیابان کریمخان - خیابان خردمند شمالی - نبش اعرابی - پلاک 2 - زنگ 2

از علاقمندان خواستاریم برای دریافت آگاهی بیشتر
با روابط عمومی گروه تاریخ تماس بگیرند: 09123249450

به خشنودی اهورامزدا

زرتشتی بودن، پیش از هر چیز، یك آگاهی درونی و یك گزینش خردمندانه و همچنین وجدانی است و در نتیجه امری فردی می‌باشد. برای رسیدن به این پایه باید پیام (اشو) زرتشت را به درستی دریافت و زرتشتی اندیشید، سخن گفت و كردار داشت. این گزینش و باور به جهان‌بینی زرتشتی، خود هم آغازگر و هم میوه‌ی یك دگرگونی ژرف درونی می‌باشد و نیاز به زمان برای رسایی یافتن دارد.
برای گذار از گامه‌ی (مرحله) پذیرش همبودگاهی (اجتماعی) در دین زرتشتی، كه همانا “سدره‌پوشی” می‌باشد، باید بایستگی‌های (شرایط) زمانی و مكانی در دیده باشند و آنجا كه شدنی نیست، نیازی به انجام آن نمی‌باشد تا زمانی كه آن بایستگی‌ها فراهم آمده باشند.

بنابراین هر آن كس كه پیام زرتشت را دریافت و در پیش وجدان خود برگزید كه زرتشتی باشد، او زرتشتی است و می‌تواند خود را زرتشتی به شمار آورد هرچند هم كه برای همبودگاه (جامعه) شناخته شده نباشد.

برای ورود به همبودگاه در جایگاه یك زرتشتی هم، هر زمان كه شایسته بداند می‌تواند دیگران را آگاه كند و اگر دسترسی به كسانی باشد كه بر مبنای قراردادهای همبودگاهی، پروانه‌ی انجام مراسم سدره‌پوشی را دارند (كه یك موبد زرتشتی نخستین جایگاه را از این دیدگاه دارد) از این گامه نیز گذر خواهد كرد وگرنه كه در داد‌و‌ستد اندیشه با هم‌اندیشان و هم‌وجدانان (هم‌دینان) خود زندگی همبودگاهی را در جایگاه یك زرتشتی پی خواهد گرفت تا در نخستین زمان شایسته سدره‌پوش شده و وارد خانواده بزرگتر گردد.

اما برای اینكه ورود او انگیزه‌ی پشتیبانی خانواده گردد ، لازم است بایستگی‌هایی را كه خانواده بزرگ زرتشتیان برای اداره همبودگاه خود خواستار است ، از سوی (نو)بهدین پذیرفته شوند و رفتار گردند تا سامان زرتشتیان آشفته نشود و پیوند افراد آن دچار ناهنجاری نگردد.

اكنون كمی ژرفتر به این سخن می‌نگریم و سه بایستگی مهم و پایه ای:

ادامه گفتار را با دقت بخوانید ...